1Przedniejszemu śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, psalm i pieśń Asafowa. (2) Wysławiamy cię, Boże! wysławiamy: bo bliskie imię twoje; opowiadają to dziwne sprawy twoje. 2Gdy przyjdzie czas ułożony, ja sprawiedliwie sądzić będę. 3Rozstąpiła się ziemia, i wszyscy obywatele jej; ale ja utwierdzę słupy jej. Sela.

4Rzekę szalonym: Nie szalejcie, a niepobożnym: Nie podnoście rogów. 5Nie podnoście przeciwko Najwyższemu rogów swych, a nie mówcie krnąbrnie, 6Bo nie od wschodu, ani od zachodu, ani od puszczy przychodzi wywyższenie.

7Ale Bóg sędzia, tego poniża, a owego wywyższa. 8Zaiste kielich jest w rękach Pańskich, a ten wina mętnego nalany; z tegoż nalewać będzie, tak, że i drożdże jego wyssą i wypiją wszyscy niepobożni ziemi. 9Ale ja będę opowiadał sprawy Pańskie na wieki, będę śpiewał Bogu Jakóbowemu. 10A wszystkie rogi niezbożnikom postrącam; ale rogi sprawiedliwego będą wywyższone.