1Psalm Dawidowy, gdy uciekał przed Absalomem, synem swoim. (2) Panie, jako się namnożyło nieprzyjaciół moich! wiele ich powstaje przeciwko mnie. 2Wiele ich mówią o duszy mojej: Niemać ten ratunku od Boga. Sela.

3Ale ty, Panie! jesteś tarczą moją, chwałą moją, i wywyższającym głowę moję. 4Głosem swym wołałem do Pana, a wysłuchał mię z góry świętej swojej. Sela. 5Jam się układł, i zasnąłem, a ocuciłem się; bo mię Pan podpierał. 6Nie ulęknę się wielu tysięcy ludu, którzy się na mię zewsząd zasadzili.

7Powstań, Panie! wybaw mię, Boże mój! albowiemeś ty uderzył w lice wszystkich nieprzyjaciół moich, z zęby niezbożników pokruszyłeś. 8Od Panać jest wybawienie, a nad ludem twoim błogosławieństwo twoje. Sela.