1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa. (2) Błogosławiony, który ma baczenie na potrzebnego; w dzień zły wybawi go Pan. 2Pan go będzie strzegł, i żywić go będzie; błogosławony będzie na ziemi, ani go poda na wolę nieprzyjaciół jego. 3Pan go posili na łożu niemocy jego; wszystko leżenie jego odmieni w chorobie jego.

4Jam rzekł: Panie! zmiłuj się nademną, uzdrów duszę moję, bom tobie zgrzeszył. 5Nieprzyjaciele moi mówili źle o mnie: Kiedyż wżdy umrze, a zginie imię jego? 6Jeźli też który z nich przychodzi, aby mię nawiedził, tedy na zdradzie mówi; serce jego zgromadza sobie nieprawość, a precz odszedłszy roznosi. 7Społem przeciwko mnie szepczą wszyscy, którzy mię mają w nienawiści, a myślą złe o mnie, 8Mówiąc: Pomsta się nań za niezbożność wylała, a iż się położył, więcej nie wstanie. 9Także i ten, z którymem żył w pokoju, któremum ufał, który chleb mój jadał, podniósł piętę przeciwko mnie. 10Ale ty, Panie! zmiłuj się nademną, a podnieś mię, i oddam im. 11A przez to poznam, że się kochasz we mnie, gdy się nie będzie weselił nieprzyjaciel mój ze mnie. 12Ale ty w niewinności mojej wesprzesz mię i postawisz mię przed obliczem twojem na wieki.

13Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, od wieku aż na wieki. Amen, Amen.